De tijdelijke stad – documenten

Ga naar: foto’svideo

Evacuatiebevel van burgemeester Meerkamp van Embden

Evacuatiebevel van burgemeester Meerkamp van Embden

Tijdens de hele oorlogsperiode moeten mensen er rekening mee houden dat ze het bevel krijgen om te evacueren. Evacueren betekent dat mensen tijdelijk naar een andere plaats gaan om daar te wonen. Inwoners van de Middelburgse bejaardentehuizen moeten in 1942 naar Noord-Brabant evacueren. In dat zelfde jaar worden de Joodse inwoner van Middelburg naar Amsterdam geëvacueerd. De meeste van hen komen om in Duitse concentratiekampen. In 1944 evacueren plattelandsbewoners naar Middelburg vanwege de inundatie, de onderwaterzetting van Walcheren door de geallieerden. Alle evacuatie-oproepen worden op grote plakkaten gedrukt en overal in de stad opgehangen. Na de oorlog keren de meeste inwoners van Middelburg weer terug.


Middelburgs Hulpcomité huisraad

Middelburgs Hulpcomité huisraad

Veel mensen zijn door het bombardement op de stad alles kwijtgeraakt: hun huis, kleren, meubels, speelgoed, noem maar op. Zij kunnen naar het Middelburgsch Hulpcomité gaan voor kleding en meubels voor hun noodwoning. Het comité houdt grote acties om hulpgoederen te verzamelen. Uit het hele land komen hulpgoederen binnen. De mensen die die alles kwijt zijn moeten de hulpgoederen wel betalen. Het Middelburgsch Hulpcomité maakt lijsten van verkochte spullen.


Folder luchtbescherming

Folder luchtbescherming

In de tijdelijke stad is het gevaarlijk. Er is vaak luchtalarm. Dan moet iedereen precies weten wat hij moet doen. De Luchtbeschermingsdienst geeft folders uit met tips die je kunt opvolgen als er bijvoorbeeld brandbommen op de stad vallen. Of wat je moet doen als iemand gewond raakt.


Nooddistributiekaart

Nooddistributiekaart

Al voor de oorlog is er een tekort aan levensmiddelen en andere dagelijkse levensbehoeften. Daarom wordt in 1939 de Distributiewet ingesteld. De distributie (opslag en uitdelen van goederen) gebeurt door de Distributiedienst Middelburg. Afhankelijk van de grootte van het gezin krijgt iedereen op vertoon van een distributiestamkaart bij het distributiekantoor een aantal bonnen toegewezen. De bonnen kunnen in winkels worden ingewisseld tegen producten, die overigens wel betaald moeten worden. Tijdens de oorlogsjaren komen steeds meer producten op de bon en soms zijn goederen helemaal niet meer verkrijgbaar. Het is ook mogelijk om producten op de zwarte markt te kopen zonder bon. Dat is niet ongevaarlijk. Op zwarthandel staan zware straffen.


Huurovereenkomst noodwinkel Papegaaij 1941

Huurovereenkomst noodwinkel Papegaaij 1941

Winkeliers die hun winkel zijn kwijtgeraakt tijdens het bombardement kunnen een aanvraag doen voor een noodwinkel. Banketbakker Papegaaij is zijn winkel in de Lange Burg kwijtgeraakt. Hij wil zo snel mogelijk weer aan het werk en vraagt een noodwinkel aan. In 1941 ontvangt hij van de gemeente een huurcontract voor een noodwinkel aan de Londensekaai.


Uitbetaling oorlogsgeweldschade aan Papagaaij 1942

Uitbetaling oorlogsgeweldschade aan Papegaaij 1942

Alle mensen die hun huizen en winkels zijn kwijtgeraakt door het bombardement kunnen een schadeclaim indienen. Banketbakker Papegaaij dient ook een schadeclaim in. Hij had voor de oorlog een banketbakkerij met woonhuis in de Lange Burg. Die straat, dus ook zijn winkel en woonhuis, is verwoest. In 1942 krijgt de banketbakker een brief waarin staat dat hij recht heeft op een schadevergoeding.


Instelling DiWeMi 1941

Instelling DiWeMi 1941

Direct na het bombardement worden plannen gemaakt voor de wederopbouw van Middelburg. In 1941 wordt de Dienst Wederopbouw Middelburg (DiWeMi) ingesteld. De dienst houdt zich bezig met de uitvoering van de wederopbouw. Een andere instelling, de Stichting Herbouw Middelburg, maakt bouwtekeningen gereed en voert de herbouw van de panden uit.


Ontwerp herbouwsteen P Melse 1942

Ontwerp herbouwsteen P Melse 1942

In 1942 wil de gemeente in elk wederopbouwpand een herdenkingssteentje plaatsen. Verschillende kunstenaars maken een ontwerp. Piet Melse maakt een tekening van de Middelburgse adelaar (hij draagt het wapen van Middelburg voor zijn borst) die als een feniks uit zijn eigen as herrijst. Een symbool voor de stad die na de brand herbouwd wordt. De gemeente laat naar dit ontwerp steentjes maken die in de voorgevels van de wederopbouwpanden gemetseld worden.


Ga naar: foto’svideo

Reacties zijn gesloten.